Huisje bouwen - deel 2

Paniek is natuurlijk wel een groot woord. Al is het in de verste verte nog niet zo groot als doodsangst of zielenleed, het is alleszins langer dan smart of pijn. Maar paniek was wel wat er langs mijn ruggengraat naar boven schoot toen ik het bedrag las dat wij binnen de 5 dagen zouden moeten ophoesten als voorschot op onze bouwgrond en bouw. Ik wist vooraf wel dat dit tien procent zou zijn van het totaalbedrag, maar pas toen ik dit zwart op wit zag besefte ik dat mensen voor minder hun ziel aan de duivel hadden verkocht.

Zou er voldoende op dit rolletje zitten
om onze lening te betalen?

"Kan je dit nog eens wat nader verklaren?", vroeg ik, ondertussen mijn vinger op één van die juridisch geformuleerde paragrafen houdend. Onderwerp, werkwoord en lijdend voorwerp. Pas als je zinnen die door een rechtskundige geformuleerd zijn tracht te ontcijferen, snap je echt waarom ze zinsontleding hebben uitgevonden. We waren om acht uur begonnen en het zou nog tot elf duren alvorens we alle paperassen hadden gelezen en getekend.

David, de vriendelijke makelaar, spaarde tijd nog moeite om ons elk stuk van het contract duidelijk uit te leggen. Natuurlijk zal alleen de tijd uitmaken of ons vertrouwen in die sympathieke knul terecht was of niet, maar als hij ons achteraf gezien dan toch bij ons sjokedeizen had, dan heeft hij dat erg goed weten te verbergen.

We hadden dan ook bijna drie uur nodig om ons ei te leggen en dat is serieus lang om de aandacht erbij te houden. Ik kan het dan echt niet laten om af en toe van die onnozele opmerkingen te maken.

"Zeg David, waarom staat hier een ophaalbrug in dit bestek?"

David schrikt op. Wat ik in zijn ogen zie, is nu eens echt paniek. Hij bladerde maar door zijn papieren. Een brede frons op zijn gezicht. Een zucht.

"Neen, ik zie het niet. Op welke pagina staat dat?", vraagt hij nog serieus.

Dat vind ik nu eens super! Als mijnen zever op zo een vruchtbare grond belandt. Zalig!

Onze volgende stap is een afspraak met de architect. Ophaalbrug, kasteelgracht, een kanteeltje hier en daar... Hmmm, ik kan amper nog wachten.