Een immanente belediging

Nu moet ik toch mijn excuses aanbieden. In mijn vorige post waagde ik mij aan het toewensen van ’s werelds meest bloederige aambeien aan een huppeltrut die denkt dat Amnesty International gelijk staat aan een doorsnee bank. Tot mijn grote scha en schande kom ik, na een korte bezinning, tot de vaststelling dat ik door deze uitspraak mijn eigen principes schromelijk met de voeten treed.

Ik moet echt ophouden met al die gewichtige uitspraken!

Denk bijvoorbeeld aan die miljoenen mensen die dag in dag uit last hebben van ontstekingen aan de poep. In één ruk scheer ik deze sukkelaars met hun sukkel-aars over dezelfde kam als crapuleuze bedriegers zoals Irene Khan. Alsof het krijgen van uitgezakte rectale bloedvaten een immanente gerechtigheid zou inhouden. Neen! Driewerf, neen! Dat wil ik niet gesuggereerd hebben! Daarvoor betalen we immers die gebruskeerde aarsbisschop Léonard, niet?

Daarom ook trek ik mijn eerdere weinig subtiele uitspraken voor de volle honderd procent in. En dit vooral als blijk van eerbied voor al die onschuldige aambei-patiënten. Mea culpa.

Maar weet wel, zo gemakkelijk komt die Irene Khan hier niet mee weg. Neen, helemaal niet. Na een medisch encyclopedie te hebben geraadpleegd om er absoluut zeker van te zijn dat ik weer geen bevolkingsgroep te kakken zet (excusez le mot), heb ik voor deze knuppelpeer een volledig custom-made ziektebeeld klaar.

Op het gevaar af dat mijn lezers een nieuwe, bedenkelijke trend beginnen te ontdekken in mijn vernieuwde blog, pleit ik voor het volgende: Irene Khan mag van mijn part een aandoening krijgen waardoor ze om het half uur een gigantische, vette scheet laat. En dan heb ik het hier niet over de pfieeeet-wind, maar een decibelmetervernietigende, tot kilometers in de verte hoorbare knalvariant. Door de onderdruk die deze gasontsnapping genereert, ontstaat er dan ter hoogte van het rectum een megasterk vacuum, waardoor alle huid naar binnen wordt gezogen. Aan de mond gebeurt dan net het omgekeerde waardoor Irene in enkele seconden tijd helemaal binnenstebuiten wordt gekeerd. Bij de volgende scheet gebeurt dan het omgekeerde. En zo verder. Dat zal haar leren.

Tot zover deze rechtzetting.